De drukke agenda

Gerelateerde afbeelding

Uw onderzoek naar het leven van John F. Kennedy biedt mogelijk aanknopingspunten voor de antwoorden op deze vragen. Graag zou ik met u persoonlijk willen spreken over de uitkomsten van dit onderzoek. Uiteraard ben ik bereid om daarvoor naar Harvard University te komen. Ik zou het waarderen als u hiervoor enige tijd in uw agenda zou willen vrijmaken. Ik hoop dat u positief reageert op deze e-mail en ik vertrouw erop dat wij elkaar tijdelijk kantoor huren utrecht persoonlijk zullen treffen.
Met vriendelijke groet,
Nick Larson
Daarna sluit ik de computer af en zet een kop thee. De kans dat de professor positief op mijn verzoek reageert, is klein. Misschien gaat hij navraag doen bij Renard, die hij persoonlijk lijkt te kennen. Na een tweede kop thee kruip ik alleen in bed. Die nacht kan ik maar moeilijk de slaap vatten. Ik ben onzeker of mijn e-mail niet te vrijpostig is, maar ik kan het niet meer veranderen. De volgende dag check ik herhaaldelijk mijn emailbox, maar ik tref geen antwoord van professor Markowitz aan. Ik heb de moed al bijna opgegeven als op woensdagavond in mijn e-mailbox ineens het antwoord van professor Markowitz zit. De toon van de e-mail is gematigd enthousiast en misschien zelfs gereserveerd te noemen. Professor Markowitz geeft zijn telefoonnummer om nader contact te hebben. Blijkbaar is hij toch verrast dat ik bereid ben een lange reis vanuit Nederland te maken om hem te ontmoeten of misschien heeft hij een positieve aanbeveling/beoordeling van Renard gehad. Wie zal het zeggen? Uiteindelijk krijg ik een tijdelijk kantoor huren amsterdam afspraak in de drukke agenda van professor Markowitz. Tijdens het telefonisch onderhoud hoort hij mij nadrukkelijk uit over mijn prestaties als beurshandelaar. Na lang aarzelen geeft hij uiteindelijk toe en mag ik volgende week maandag langskomen. Blijkbaar hebben mijn prestaties op de beurs van Wall Street hem over de streep getrokken.

Als de nood hoog is, is de redding nabij

Gerelateerde afbeelding

Als de nood hoog is, is de redding nabij. Misschien is dit het grootste cliché uit de vaderlandse literatuur, maar daarom nog niet minder waar. Op 6 juni in de ochtend krijg ik een bijzondere e-mail toegezonden. Het is een bericht van mijn neef Renard de Veuster, de enige zoon van mijn tante Rally uit Limburg. Toen ik nog klein was, ging ik in de grote vakanties meestal bij mijn neefje Renard in Meerssen logeren. Tante Rally zorgde voor de Limburgse gezelligheid in tijdelijk kantoor huren eindhoven huis en wij struinden door het dorp en pakten de fiets naar Maastricht om daar de wereld te ontdekken. Kattenkwaad en vrijheid vormden de basis van onze vriendschap. Renard ben ik sinds mijn studietijd uit het oog verloren. leder bewandelt nu eenmaal zijn eigen pad en door het overlijden van mijn moeder was er nog maar weinig contact met die kant van de familie. Juist nu in deze barre tijd krijg ik van Renard een e-mail. Hij schrijft dat hij kloosterling is geworden in het Norbertijner klooster in de buurt van Leuven. In de afzender van de e-mail lees ik dat het gaat om de abdij Conventus Sanctae Mariae de Parco. Ik had als gerucht al eens gehoord dat Renard kloosterling was geworden, maar ik had er verder nooit naar gevraagd. In de email staat dat Renard van mijn problemen heeft gehoord en dat hij me uitnodigt tijdelijk kantoor huren rotterdam om hem in de abdij in Leuven te bezoeken. Ik weet niet of ik op deze ongebruikelijke uitnodiging moet ingaan. Ik heb niets met het christendom, hoewel ik geloof in een grotere overkoepelende kracht die onze levens stuurt en beïnvloedt. Gelukkig heb ik een goed excuus, omdat het geld voor een treinreis naar Leuven simpelweg ontbreekt. Dat schrijf ik hem dan ook in een e-mail terug.